Tuwing sasapit ang Bagong Taon, hindi lamang masasarap na handa at masayang salu-salo ang inaabangan ng maraming Pilipino. Bahagi na ng tradisyon ang ingay at liwanag na hatid ng iba’t ibang klase ng paputok, na pinaniniwalaang pantaboy ng malas at panawag ng suwerte sa pagpasok ng bagong taon.
Sa iba’t ibang sulok ng bansa, sari-saring paputok ang muling bumabalik taon-taon—may mga klasikong kinagisnan, may mga bago at mas makukulay, at may mga patuloy na pinipilahan sa kabila ng paalala ng mga awtoridad.
Isa sa pinakakilala ay ang watusi, na madalas paborito ng mga bata dahil sa maliit na tunog at kakaibang pagtilamsik ng apoy kapag inihagis sa lupa. Bagama’t simple, ito ang isa sa mga patok na paputok para sa kabataan.
Hindi rin nawawala ang kwitis, na karaniwang pinapailanlang sa himpapawid upang magbigay ng makukulay na guhit ng liwanag. Para sa marami, ang pagtanaw sa langit na puno ng kwitis ay senyales ng bagong simula at pag-asa.
Para naman sa mas malalakas na tunog, patok pa rin ang five-star, piccolo, at super lolo, na kilala sa malakas na pagsabog. Sa ilang lugar, itinuturing itong sukatan ng kasiyahan—kung gaano kalakas ang putok, ganoon din daw kalakas ang swerte sa darating na taon.
Samantala, mas pinipili ng ilang pamilya ang mas visual na paputok tulad ng fountain, lusis, at sparklers, na nagbibigay ng liwanag at saya nang hindi masyadong maingay. Ito rin ang madalas piliin ng mga magulang para sa mas ligtas na pagdiriwang kasama ang mga bata.
Sa paglipas ng mga taon, nagbabago man ang uso at regulasyon, nananatiling bahagi ng kulturang Pilipino ang mga paputok tuwing Bagong Taon. Gayunman, kasabay ng saya ay ang paalala ng mga awtoridad na ipagdiwang ito nang responsable at unahin ang kaligtasan.
Sa huli, anuman ang piliing paputok o paraan ng pagsalubong, ang pinakamahalaga pa rin para sa maraming Pilipino ay ang sama-samang pagharap sa bagong taon—may ingay man o tahimik—na puno ng pag-asa, pasasalamat, at panibagong simula.